Jestem zdrowa,więc zaczęłam chodzić do szkoły..to takie dziwne.nie poszłam na pierwszą lekcje,bo prawię zemdlałam w domu,więc mama z babcią napasły mnie czekoladą.
oczywiście się popłakałam,bo usłyszałam,że robię wszystko by nie chodzić do szkoły.
ale tak nie jest.ogólnie ta cała popieprzona sytuacja nie jest dla mnie prosta.jest mi z tym wszystkim bardzo trudno.chciałabym zniknąć,uciec,zasnąć i to wszystko przeczekać.nie potrafię się uśmiechać...i nie mam potrzeby nauczenia się tego,bo po co?wolę swoją maskę i wszechogarniający mnie smutek.boję się tej grupy terapeutycznej po cichu liczę na to,że mnie nie przyjmą.nie chcę by mi robili pranie mózgu..niby jestem asertywna,ale w końcu się poddam.
pozdrawiam Natalia
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz